In het jaar 1517
Op 11 januari 1517 begon het te vriezen. De sloten bevroren waardoor de legers zich erover konden verplaatsen. Sneek kon nu gemakkelijker benaderd worden.

De belegering van Sneek

Op 20 januari, werd Sneek vanuit vier richtingen belegerd door de Bourgondiërs. Graaf Felix arriveerde uit de Cuner met vier vendels soldaten en vestigde zich in het dorp Oppenhuizen.

Er kwam ook een troep soldaten uit Stavoren die in IJlst lagen. Nijeklooster werd eveneens bezet door de Bourgondiërs.

Er arriveerde ook een leger in klooster Thabor (van Worp van Thabor, de schrijver van deze kroniek). Het leger bestond uit mannen uit Leeuwarden en Franeker, uitgerust met veel geschut en instrumenten, met het doel Sneek te overwinnen of te bestormen.

In Thabor waren vele aanvoerders aanwezig, zoals heer Floris van IJsselstein, Graaf Felix, Graaf Simon, Joost, Graaf van Hoy, Jonkheer Lubbert Turck en ook Graaf Edzard van Emden. Graaf Edzard van Emden was naar Leeuwarden gekomen om bij heer Floris vergeving te krijgen voor zijn rebellie of minachting tegen de Keizerlijke Majesteit Maximiliaan, tijdens de oorlog tegen de hertog van Saksen.

In Thabor lagen ook veel hoofdlieden die de Bourgondiërs steunden, zoals Jonkheer Beyloff van Eusum, heer Hessel Martena, heer Campo Martena (een doctor), heer Tzalling van Bottinga, Gerrolt Heerma, IJpe Bottinga, Hette Decama, Douwo Burmania, samen met vele andere edelen.

De voorbereidingen van Sneek op de aanval

De inwoners van Sneek vielen uit en verbrandden het Sint-Johannesklooster, dat als ziekenhuis diende, volledig, met uitzondering van de kerk, uit vrees dat de Bourgondiërs er een legerkamp van zouden maken.

De Snekers hadden geen buitenlandse soldaten binnen hun muren, omdat de Friezen hen niet vertrouwden; ze hadden immers Bolsward verkocht.

Maar Grote Pier met zijn mensen en vele ballingen uit Bolsward, Workum, Stavoren, die zich niet bij de Bourgondiërs wilden voegen, waren daarbinnen.

Grote Pier wil vechten

Grote Pier en zijn mensen kwamen elke dag de stad uit om te vechten, nu eens tegen het ene leger, dan weer tegen het andere, met geschut en wapens.

Jonkheer Reyloff van Eusum, die ook in Thabor was, werkte met grote inzet om tussen de heren en de stad vrede te bewerkstelligen. Heer Floris was hier wel toe geneigd, mede dankzij de prins van Bourgondië, die wilde dat de stad Sneek dezelfde privileges en vrijheden zou ontvangen als Leeuwarden en Franeker.

De burgers wilden graag vrede sluiten met de Bourgondiërs, maar de edelen, Grote Pier en de ballingen binnen de stad wilden niet tot een overeenkomst komen. En zij hadden op dat moment de macht in de stad hadden.

De belegering van Sneek mislukt

De stad werd nu van vier kanten belegerd. De belegeraars maakten stormladders in het klooster van Thabor, ze vulden veel sleden met hooi en zenmaakten de tumelaars klaar om over de stadsmuren te schieten. Ze verwachtten nog meer geschut dat uit Leeuwarden zou komen.

Echter, het weer sloeg om, waardoor op 28 januari de Bourgondiërs zich haastig terugtrokken uit Sneek met al hun geschut en andere instrumenten waarmee ze de stad hoopten te veroveren. Ze hadden niets anders bereikt dan het verbranden van een windmolen voor de Noorderpoort van Sneek.

Heer Floris en de Graaf van Emden reisden naar Leeuwarden, Graaf Felix met zijn soldaten naar de Cuner, en Tingnaegel met zijn soldaten vertrokken weer uit IJlst naar Stavoren en Hindeloopen.

In Nijeklooster bleven twee vendels soldaten liggen tot 22 april, en brachten grote schade en overlast aan de lokale bevolking.

De kroniek van Worp van Thabor

Deze tekst is gebaseerd op het vijfde boek van monnik, kroniekschrijver en tijdgenoot Worp van Thabor. Het boek beslaat de geschiedenis van Friesland van 1499 tot 1523.

Dit is de periode onder het bewind van de Saksische Hertogen en daarna het conflict tussen een groot deel van Friesland, Gelre en de keizer Karel V van Spanje.

Het boek van Worp van Thabor (in modern Nederlands).