Toen en Toen ..
ZoekenHet verhaal van Friesland

1580: de Reformatie kwam het dorp binnen

Op 31 maart 1580 legde het Friese bestuur vast hoe de breuk met de rooms-katholieke kerk moest worden uitgevoerd. Voor een gewone inwoner was dat geen abstracte verandering van geloofsleer. De zondagse mis hield op, beelden en altaren moesten uit de kerk verdwijnen, de pastoor verloor zijn oude ambt en kerkelijke grond, huizen en inkomsten kwamen onder nieuw beheer.

De verandering verliep niet overal hetzelfde. In sommige plaatsen ging zij vooral via bestuurders en kerkvoogden. Elders werden geestelijken met militairen uit kloosters gezet of ontstond verzet tegen het weghalen van oude katholieke gebruiken. Tegelijk bleef een deel van de bevolking nog lang katholieke gewoonten volgen.

Kerk rond 1550.

Kerk rond 1550.

31 maart 1580: het besluit in modern Nederlands

De bewaarde resolutie van 31 maart beschrijft opvallend precies wat er moest gebeuren. Hieronder staat de inhoud in modern Nederlands.

Priesters, monniken, nonnen en andere geestelijken moeten onmiddellijk stoppen met de katholieke ceremonies, diensten en prediking, zowel openbaar als binnenshuis.

Pastoorplaatsen, vicarieën, prebenden en kostersambten worden opgeheven. De geestelijken moeten de huizen die bij hun kerkelijke ambt horen verlaten en de goederen overdragen aan het plaatselijke bestuur.

Wie weigert, kan uit zijn bezit worden gezet en naar Leeuwarden worden gebracht. Wie niet meewerkt kan zijn pensioen verliezen.

De inkomsten uit kerkelijke goederen moeten worden gebruikt voor gereformeerde predikanten, schoolmeesters, armenzorg en andere liefdadige doelen.

De kerken moeten zonder uitstel worden ontdaan van beelden, altaren en voorwerpen die bij de katholieke eredienst horen.

Wat gebeurde er met de pastoor?

Een pastoor verloor in beginsel zijn oude ambt. Dat betekende niet automatisch dat hij het dorp moest verlaten of zonder inkomen achterbleef. De resolutie maakte onderscheid. Een voormalige priester die zich vreedzaam en behoorlijk gedroeg kon een levenslang pensioen of een eenmalige uitkering krijgen. Wie voldoende eigen bezit had, kreeg niet vanzelf zo'n pensioen.

Een afgezette priester kon bovendien een nieuwe rol krijgen. Na onderzoek kon hij als gereformeerd predikant worden toegelaten. De resolutie hield zelfs rekening met voormalige priesters die als schoolmeester konden werken. Daardoor kon in een dorp dezelfde man die enkele jaren eerder de mis had opgedragen later onderwijs geven of in de nieuwe kerk preken.

In Oppenhuizen bleef de voormalige pastoor Sierk Djurres na 1580 in het dorp wonen. Hij behield gebruik van land van de pastorie en verrichtte werkzaamheden rond de kerk, waaronder het uurwerk en het luiden van de klok. Hij werd daar geen gereformeerd predikant.

Beelden en altaren moesten verdwijnen

De plaatselijke grietmannen kregen uitdrukkelijk opdracht de kerken onmiddellijk te laten zuiveren van beelden, altaren en alles wat bij de rooms-katholieke ceremonies hoorde. Dat was dus geen vrijblijvende keuze van een dorpsgemeente.

Kerk rond 1580.

Kerk rond 1580.

Dat bevel betekende niet dat overal op één dag alles verdwenen was. In Friesland bleven oude gebruiken nog tientallen jaren onderwerp van klachten van gereformeerde bestuurders en synodes. Kruisen, het luiden voor katholieke feestdagen, kaarsen en oude gebedsgewoonten verdwenen plaatselijk maar langzaam.

Was de Reformatie vreedzaam?

Niet overal. De overgang veroorzaakte in Friesland geen algemene godsdienstoorlog tussen dorpsbewoners, maar zij was evenmin een vrijwillige en vreedzame overstap. Het verbod werd door de overheid opgelegd en kon met dwang worden uitgevoerd.

In Leeuwarden en bij verschillende kloosters traden bestuurders met militairen op. Geestelijken werden uit kloosters gezet en kloosterbezit werd in beslag genomen. In Franeker bleven de kruisheren tot 1580 in hun klooster. Een oudere beschrijving op basis van kloosterstukken vermeldt dat zij bij de omwenteling onverwacht werden verdreven. Procurator Hermannus van Zwol nam daarbij belangrijke papieren mee.

Daar stond tegenover dat niet iedere priester werd gevangengezet of mishandeld. De officiële regeling bood vreedzame voormalige priesters een pensioen en gaf bekeerde geestelijken de mogelijkheid verder te werken. In veel dorpen verliep de verandering vooral als een gedwongen bestuurlijke omschakeling, waarna oud en nieuw nog jarenlang naast elkaar bestonden.

Wat gebeurde er met kloosterlingen?

De kloosters verloren in 1580 hun oude functie en hun bezit. Dat kon voor de bewoners abrupt verlopen. Zij moesten hun gemeenschap verlaten, terwijl gebouwen, landerijen, boerderijen, renten en andere bezittingen onder nieuw beheer kwamen. Niet alle kloostergebouwen verdwenen onmiddellijk: sommige kregen een nieuwe bestemming, andere werden afgebroken.

Het kruisherenklooster in Franeker bleef als gebouw bestaan. Vijf jaar later werd daar de universiteit gevestigd. Het premonstratenzerklooster De Olijfberg bij Veenklooster verdween rond 1580; op het voormalige kloosterterrein ontstond later Fogelsangh State.

Bij individuele kloosters moet steeds afzonderlijk worden nagegaan wie er in 1580 nog woonde, welk pensioen voormalige kloosterlingen ontvingen en waar zij daarna terechtkwamen. Waar zulke gegevens bewaard zijn, horen die op de plaatselijke pagina thuis.

Kerkelijke grond bleef inkomsten opleveren

De Reformatie veranderde ook het financiële leven van een dorp. Boeren die land van kerk, pastorie, vicarie of klooster pachtten, konden dat land blijven gebruiken, maar het beheer verschoof. De resolutie bepaalde dat de opbrengsten voortaan ten goede moesten komen aan predikanten, schoolmeesters, armen en andere publieke doelen.

Per dorp moesten betrouwbare aanhangers van de gereformeerde religie het beheer voeren. Zij moesten jaarlijks rekening afleggen. De overheid probeerde zo te voorkomen dat de kerkelijke bezittingen eenvoudig in particuliere handen verdwenen, al gebeurde dat in de praktijk soms toch.

Ook de school veranderde

Kerk en school waren nauw verbonden. De resolutie noemde predikanten en schoolmeesters in één regeling. Dorpen moesten geschikte gereformeerde predikanten, leraren en schoolmeesters kiezen. Kleine dorpen konden daarvoor samenwerken.

Voor kinderen kon de Reformatie daarom heel concreet zijn. De oude koster of geestelijke verdween uit zijn functie, er kwam een andere schoolmeester en het onderwijs moest aansluiten bij de nieuwe publieke kerk. In 1582 werd opnieuw bepaald dat dorpen voor goed gereformeerd onderwijs moesten zorgen.

De bevolking werd niet ineens protestants

Een regeringsbesluit veranderde de geloofsovertuiging van inwoners niet van de ene dag op de andere. Onderzoek naar Friesland na 1580 laat zien dat de gereformeerde publieke kerk nog lange tijd te maken had met katholieken, doopsgezinden, mensen die oude gewoonten bleven volgen en inwoners die zich nauwelijks aan een kerk verbonden.

Ook onder voormalige geestelijken liepen de keuzes uiteen. Sommigen verlieten Friesland, anderen bleven katholiek en weer anderen gingen over naar de gereformeerde kerk. Voor Twijzel en Buitenpost zijn voormalige katholieke geestelijken bekend die later in de nieuwe kerkelijke wereld terechtkwamen. In deze streek maakte de oorlog met het nog Spaansgezinde Groningen de overgang bovendien onrustiger en trager.

Wat merkte een gewone dorpsbewoner?

  • De zondagse mis verdween uit de dorpskerk.
  • Altaren, beelden en andere katholieke voorwerpen werden verwijderd.
  • De pastoor verloor zijn oude functie; soms bleef hij in het dorp, soms vertrok hij of werd hij predikant.
  • Pacht van kerkelijke grond kon doorlopen, maar de inkomsten kwamen onder ander beheer.
  • Een deel van het geld uit kerkelijke goederen ging naar school, predikant en armenzorg.
  • De schoolmeester moest voortaan passen binnen de gereformeerde publieke kerk.
  • Katholieke gebruiken verdwenen niet meteen uit huizen, families en dorpsgewoonten.
  • In gebieden dicht bij het oorlogsfront kwamen geloofsverandering, soldaten en bestuurlijke onrust tegelijk het dagelijks leven binnen.

Plaatselijke verhalen maken het verschil

Voor iedere 16de-eeuwse plaatsgeschiedenis is daarom dezelfde vraag belangrijk: hoe verliep de omslag hier? Wie was de laatste pastoor? Bleef hij, vertrok hij of werd hij predikant? Werden beelden rustig weggehaald of was er verzet? Was er een klooster of kerkelijk land? Kregen voormalige geestelijken een pensioen? Wanneer kwam de eerste gereformeerde predikant en hoe lang bleven katholieke gebruiken zichtbaar?

De nieuwe plaatsreeks rond Twijzel, Twijzelerheide, Zwagerbosch, Veenklooster en Buitenpost wordt op deze manier onderzocht. Waar oude besluiten, processen, brieven of kerkelijke registers genoeg tekst bevatten, worden passages in modern Nederlands hertaald.

Wilt u reageren?

Stuur ons een reactie

Heeft u aanvullende informatie, oude foto's of vragen over deze pagina? Laat het ons weten.

De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.