Worp van Thabor - Kroniek van Friesland, boek 4
In 1489 had Yge, Gaeles zoon, buitenslands opnieuw soldaten geworven. Hij kwam met hen op de rede van Workum. De Snekers en de andere Schieringers hadden dat tevoren gehoord. Zij kwamen naar Workum en de omliggende zeekust om hem bij zijn landing op te wachten. Yge zag dat de hele kust door zijn vijanden bezet was. Hij durfde met de soldaten niet aan land te gaan, voer weer weg en kwam daarna niet opnieuw met soldaten aan land of in het land.

Op 1 januari van hetzelfde jaar werd op het kerkhof in Sneek een dood lichaam opgegraven. Het was nog helemaal intact en niet veranderd of verrot, behalve het uiterste van de neus en het geslachtsdeel. De doodskist was door ouderdom geheel vergaan. Het lichaam was met groen gras begroeid. Dat werd met een bezem afgeveegd en schoongemaakt.
De doodgraver stak met een scherpe spade boven op het been in het vlees. Het vlees ging uiteen, maar zodra de spade eruit was, sloot het zich weer alsof het levend vlees was. Iedereen die in Sneek was, zag dit en verwonderde zich, want het was iets ongewoons om te zien. Het lichaam werd met iemand anders die daar was gestorven in één graf begraven, bij het einde van het koor aan het pad, niet ver van de Doenyapoort.
Er waren toen geleerde mannen in Sneek die oordeelden dat dit natuurlijk kon gebeuren door de kracht van hemelse invloeden. Volgens de natuurgeleerden konden die soms op een menselijk lichaam inwerken en het bewaren, zodat het nooit verrotte of ten minste lange tijd tegen verval en verrotting beschermd bleef.
In 1489 reisde heer Benedictus Heres, prebendaat in Franeker, naar Maximiliaan, de Roomse keizer. Hij was welsprekend en geleerd in de rechten. Hij kreeg bevestiging van alle privileges en vrijheden die keizers en Roomse koningen vroeger aan de Friezen hadden gegeven. De voorwaarde was dat zij de jaarlijkse belasting, de gross, zouden betalen volgens de privileges die keizer Sigismund hun had gegeven.
De standen hielden hierover veel algemene vergaderingen in Leeuwarden en Sneek. Ten slotte werden akten en brieven opgesteld. De volgende drie gezanten moesten naar Maximiliaan, de Roomse koning, of zijn gevolmachtigde afgevaardigden reizen:
Zij moesten vernieuwing en bevestiging vragen van alle privileges en vrijheden die de Friezen vroeger hadden gekregen: niet alleen van Roomse keizers en koningen, maar ook van andere landsheren, steden en gemeenschappen. Namens de Friese landen moesten zij bovendien een overeenkomst sluiten met de Roomse koning of zijn afgevaardigden over alle nalatigheid en verzuim tegenover de keizerlijke majesteit, de achterstallige belasting en alle andere zaken.

Worp van Thabor - Kroniek van Friesland, boek 4
Heeft u aanvullende informatie, oude foto's of vragen over deze pagina? Laat het ons weten.
De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.





Worp van Thabor, Kronijk van Friesland, vierde boek, Friesch Genootschap, Leeuwarden 1850, gedrukte blz. 173-175 (PDF-bladzijden 184-186).
Online kronieken, dagboeken en brieven
De volledige bij deze pagina horende overgeleverde passage is naast de afdruk van boek 4 gelezen. Alle leesbare bepalingen, handelingen, namen en uitzonderingen blijven behouden. Afzonderlijk verantwoorde tekst- en rechtsvragen zijn daarmee niet onafhankelijk opgelost.