Worp van Thabor - Kroniek van Friesland, boek 4

Sneker wallen en keizerlijke bemiddeling, 1493

Een nieuwe gracht en wal om Sneek

In 1493, na het octaaf van Pasen, begonnen de Snekers een nieuwe gracht om hun stad te graven. Van de Oosterpoort tot de Noorderpoort maakten zij een nieuw bolwerk of wal, met torens erin. Zij vreesden de Groningers, die hen met een beleg bedreigden. De Snekers wilden namelijk de vrede die zij het vorige jaar met Groningen hadden gesloten niet naleven en de beloofde bedragen niet betalen, omdat die vrede op een schandelijke en ondeugdelijke manier aan Sneek was opgelegd.

De keizer stuurt Otto van Langen

In hetzelfde jaar hoorde de Roomse keizer Frederik III van het bloedvergieten in Friesland en van de aanhoudende twist en oorlog tussen Groningen en zijn bondgenoten en de andere Friezen, die niet tot dat verbond wilden toetreden. Daarom stuurde hij zijn gezant heer Otto van Langen, kanunnik van Mens en raad van de Roomse keizerlijke majesteit, naar Friesland. Die moest de waarheid en de oorzaken van het bloedvergieten en de onenigheid tussen Groningen en de Friese landen beter onderzoeken en hen met elkaar verzoenen.

Otto kwam omstreeks Sint-Odulphus in Zwolle. Hij riep beide partijen, Groningen en de Snekers met hun aanhangers, op daar bij hem te verschijnen om vrede te sluiten. Sneek stuurde gevolmachtigden naar Otto in Zwolle, maar er werd niets bereikt.

Pastoor Douwe brengt een onderzoeksopdracht

Nadat Otto van Langen naar de keizer was teruggekeerd om hem over alle omstandigheden tussen Groningen en de Friese landen in te lichten, kwam heer Douwe, pastoor in Itens, in Sneek. Hij bracht opdrachtbrieven van keizer Frederik mee. Daarin gaf de keizer Harmannus, aartsbisschop van Keulen, en Henricus, bisschop van Münster, gezamenlijk en ieder afzonderlijk opdracht de waarheid zorgvuldig te onderzoeken en na te vragen over het eigenmachtige en vermetele optreden van Groningen.

Volgens deze keizerlijke opdracht had Groningen zonder medeweten en toestemming van de keizer delen en landen in Friesland feitelijk aan zich onderworpen, tot nadeel en schade van de keizer en het Roomse Rijk. Ook moesten zij onderzoek doen naar het eigenmachtige optreden van sommige landen, delen en steden die daar zonder keizerlijke toestemming mee hadden ingestemd, terwijl zij dit niet mochten doen, en naar de oorlog, tweedracht en vijandschap die daaruit waren ontstaan.

Alles wat zij gezamenlijk of ieder afzonderlijk over deze zaken vernamen en onderzochten, moesten zij door een of meer notarissen laten opschrijven. Zij moesten het onder hun zegels gesloten zo spoedig mogelijk naar de keizer sturen.

Een bevel aan Groningen

Heer Douwe bracht ook opdracht- en inhibitiebrieven mee die de keizer aan Groningen had gestuurd. Het afschrift daarvan volgt hierna, uit het Latijn in de volkstaal overgezet.

Worp van Thabor - Kroniek van Friesland, boek 4

Wilt u reageren?

Stuur ons een reactie

Heeft u aanvullende informatie, oude foto's of vragen over deze pagina? Laat het ons weten.

De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.