Worp van Thabor - Kroniek van Friesland, boek 4
De genoemde steden, hoofdelingen en landen hadden deze vrede heimelijk met Groningen gesloten, zonder medeweten en instemming van Bocke Harincxma, Sneek en de andere Schieringer hoofdelingen met wie zij in Workum een overeenkomst hadden gesloten en bezegeld. Bocke en de Snekers wisten niet beter dan dat de Hottinga’s en hun zwagers, met Franeker, Workum en de vijf delen, hun tegen Groningen te hulp zouden komen.

Daarom trokken de Snekers met hun soldaten en de genoemde boeren op Sint-Gereon en Sint-Victor, dat is 10 oktober, uit Sneek. Zij bleven bij Barrahuis liggen. Daar kwamen de Groningers vanuit Leeuwarden op hen af, met veel burgers uit Groningen en de Dam, soldaten, boeren en geschut. Volgens wat men zei waren zij wel zevenduizend man sterk. Ook alle Vetkoper hoofdelingen en hun onderdanen uit beide Dongeradelen en Ferwerderadeel waren erbij: zij hadden zich het vorige jaar bij het Groninger verbond aangesloten.
Toen de Groningers met hun hele macht bij de Snekers en hun helpers kwamen, vuurden zij twee grote kanonnen met hagelschot af. Sommige mannen in het Sneker leger raakten gewond, maar er vielen niet veel doden. Het Sneker leger schoot eveneens met geschut op het Groninger leger, maar sloeg zonder veel tegenstand op de vlucht. De Groningers, vooral de Vetkopers uit Oostergo en de Leeuwarder burgers, achtervolgden hen. Zij namen wel honderd mannen gevangen en doodden er ongeveer zestig.
Sommige mannen werden gedood in twee kraamkamers. Dat was vóór die tijd niet vaak in Friesland gebeurd, want men placht kraamkamers niet minder dan kerken te eerbiedigen en te ontzien. Ook haalden zij in Wirdum wel vijftig mannen gevangen uit de kerk. Die waren daarheen gevlucht om dood en gevangenschap te ontgaan. Maar kerken noch kraamkamers hadden daar enige bescherming. Dat werd later een gewoonte:
God betere het!
Er werden geen hoofdelingen gevangen of gedood. De gevangenen werden naar Groningen gebracht. Daar legde men hun zware schattingen op en martelde men hen. Vijf van hen stierven door de hevige pijn in de gevangenis.

Na deze overwinning werden de Groningers en Leeuwarders overmoedig. Zij trokken uit Leeuwarden en verbrandden de huizen van de Schieringer hoofdelingen:
Verder beroofden zij alle dorpen tussen Leeuwarden en Raerd. Al het vee en de roerende goederen voerden zij naar Groningen.
Na hun nederlaag hoorden de Snekers dat Franeker en Workum en de Hottinga’s en hun zwagers, met hun vrienden en onderdanen, hen hadden verlaten en met Groningen tot overeenstemming waren gekomen. Groningen en Leeuwarden dreigden bovendien Sneek te belegeren. De Snekers werden bang en stuurden boden naar de Groningers in Leeuwarden om een overeenkomst te sluiten. Daar verzoenden zij zich met Groningen volgens de hierna opgenomen bepalingen.
Worp van Thabor - Kroniek van Friesland, boek 4
Heeft u aanvullende informatie, oude foto's of vragen over deze pagina? Laat het ons weten.
De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.





Worp van Thabor, Kronijk van Friesland, vierde boek, Friesch Genootschap, Leeuwarden 1850, gedrukte blz. 196-198 (PDF-bladzijden 207-209).
Online kronieken, dagboeken en brieven
De volledige bij deze pagina horende overgeleverde passage is naast de afdruk van boek 4 gelezen. Alle leesbare bepalingen, handelingen, namen en uitzonderingen blijven behouden. Afzonderlijk verantwoorde tekst- en rechtsvragen zijn daarmee niet onafhankelijk opgelost.