Na het binnenhalen van de laatste oogst werd op zaterdag een feest gehouden voor de mensen die dat seizoen hadden meegewerkt. Bowring noemt gebraden schapenvlees, rozijnen, appels en pruimen, gevolgd door koffie met jenever of brandewijn. Er werd tot diep in de nacht gedanst.

Op kermissen zaten herbergen vol dansers en speelden rondreizende muzikanten. Er waren harddraverijen met versierde zwepen of sporen als prijs. Jonge stellen maakten van de kermis een uitgaansmoment en er werd thee, koffie, wijn en sterke drank gedronken. Boeren bezochten wekelijks een markt. Rond 13 mei, wanneer veel dienstboden van betrekking wisselden, trokken zij naar steden als Leeuwarden om feest te vieren.

Jonge boeren bleven volgens Bowring 's avonds soms lang bij hun meisje zitten terwijl de rest van het gezin sliep. Hij beschrijft het huwelijk vervolgens vanuit het burgerlijk register: ondertrouw, de wettelijke voltrekking en daarna het feest in het huis van de bruid. Gasten namen geschenken mee; er werd gezongen en gedanst, soms tot de ochtend.

Negen dagen na een geboorte konden vriendinnen van de moeder op bezoek komen. Zelfs bij armere gezinnen, schrijft hij, stonden thee, koffie, wittebrood, koek en brandewijn met suiker en rozijnen op tafel. Bezoekers brachten zelf ook eten of drinken mee.

Bij begrafenissen werden veel mensen uitgenodigd. De predikant liep voorop bij de mannen en zijn vrouw bij de vrouwen. Nabestaanden droegen zwarte kleding; vrouwen droegen grote zwarte sluiers. Als het kerkhof ver weg lag, werd de kist per wagen vervoerd. Na de begrafenis ging het gezelschap terug naar het sterfhuis voor een maaltijd. De predikant sprak en bad; daarna kwamen de pijpen op tafel en het kon laat worden.

Bowring schrijft dat artsen het vochtige en wisselvallige klimaat in verband brachten met verkoudheden, koortsen, borstziekten, koliek, buikloop en reumatische klachten. Zij maakten onderscheid tussen ontstekingsziekten in winter en voorjaar en zogenoemde galziekten in zomer en herfst. Tegen de laatste werd vaak kinabast gebruikt.

Voor augustus, september en oktober geeft hij historische sterftecijfers. In het arrondissement Heerenveen noemt hij 187 overledenen op 36.529 inwoners; in Sneek 275 op 45.445. Voor het arrondissement Leeuwarden noemt hij een veel hogere verhouding. Binnen dat gebied varieerden de cijfers sterk per kanton.

Bowring hoorde als verklaring voor ziekte dat in droge perioden sloten en vaarten laag kwamen te staan. Regenbakken konden leeg raken en arme gezinnen waren dan soms op slootwater aangewezen. Stilstaand en vervuild water werd verdacht als oorzaak van ziekte. Hij schrijft dat hij zelf voorzichtig was met water waarvan hij de herkomst niet kende.