Johannes Riemers

Johannes Riemers was 39 jaar en knecht bij de weduwe Sibble Bander op de Bergumerdam onder Bergum. In de nacht van 8 op 9 mei 1803 lag hij omstreeks twee uur in bed in de grote hal. Een kleine hond in huis begon te blaffen en maakte hem wakker. Vervolgens hoorde hij geritsel tegen een linnen zak die in de gang hing. Hij riep de dienstboden dat zij licht moesten maken, omdat er mensen in huis waren. Daarna stond hij op en maakte zelf licht.

De buitendeur van de kleine hal stond open. De avond tevoren was zij nog met twee grendels afgesloten. Boven de deur was een ruit uit een raam met vaste ruiten gebroken. Johannes vermoedde dat de bovenste grendel door het gat met de hand was weggetrokken. Volgens zijn verklaring was de onderste waarschijnlijk met een kromgebogen stok geopend. Die stok lag nu binnen, terwijl hij de avond tevoren niet in huis was geweest. Mogelijk was de stok afkomstig van een scheepshelling in de onmiddellijke nabijheid.

Johannes miste zijn halfversleten blauw damasten borstje, een vest dat met blauwe baai was gevoerd. Het had blauwe knopen. Het was met hetzelfde damast versteld. Omdat de voorkant versleten en de lappen nog nieuw waren, verschilden de delen van kleur. Johannes kende de dader of daders niet. Na voorlezing zette hij zijn handtekening onder de verklaring, opgenomen op 9 mei 1803 in Bergum.

Wytske Hendriks

Wytske Hendriks was 25 jaar en dienstmeid bij dezelfde weduwe Sibble Bander. Zij sliep in de nacht van 8 op 9 mei 1803 met een andere dienstmeid in een kamer. Rond twee uur werd zij wakker gemaakt door Johannes Riemers, die in de grote hal sliep. Toen zij opstond, zag zij dat de buitendeur van de kleine hal openstond. Zij wist dat die de avond daarvoor met twee grendels, één boven en één onder, was afgesloten.

Wytske noemde de volgende verdwenen kledingstukken:

• Een blauw bedrukt, halfversleten jak, gevoerd met blauw linnen en aan de binnenzijde versteld met roodbonte lappen.
• Een blauw gevoerd voorschot.
• Een donkerblauwe, groenig gestreepte rok.
• Een bijna nieuw blauw everlasten voorschot van weduwe Sibble Bander.

Zij wist niets over de dader of daders. Na voorlezing sloot zij de verklaring op 9 mei 1803 in Bergum af met haar eigen handmerk.

Jan Klases

Jan dacht dat iemand gebruik had gemaakt van een ruit die al eerder kapot was. Door die opening kon een hand worden gestoken om een grendel te verwijderen. Hij miste een nieuwe zwarte linnen broek, met aan elk been vier zwarte knopen van been.

Hij wist niets over de dader en kon verder geen gegevens geven. Zijn verklaring werd hem voorgelezen en op 9 mei 1803 te Bergum door hem ondertekend. Dit was een andere inbraak dan die bij de weduwe Bander; de drie verklaringen staan onder één protocol, maar bewijzen geen gemeenschappelijke dader.