Toen en Toen ..
Zoeken Het verhaal van Friesland

Garijp 1804 - De open kist van Stijntje Geerts en de verplaatste wieg

Twee getuigenverklaringen van 6 augustus 1804.

Een dienstmeid en haar boer keren terug van het wieden. De deur staat open, een wieg is verplaatst en geld, kleding en linnengoed ontbreken.

Stijntje Geerts gaat met de boer wieden

Op vrijdag 3 augustus 1804 reed Stijntje Geerts om ongeveer negen uur in de ochtend met haar boer Pytter Melles in een wagen naar de mieden buiten Garijp. Daar gingen zij wieden. Stijntje was in haar 25ste of 26ste levensjaar en werkte als dienstmeid bij Pytter, die in zijn 38ste levensjaar was.

Omstreeks acht uur in de avond kwamen zij thuis. Stijntje ging door een venster naar binnen om de deur te openen. Dat deed zij vaker: door een loszittende slotplaat aan de binnenkant kon de deur niet normaal met de sleutel worden geopend. Ditmaal ontdekte ze dat de deur helemaal niet afgesloten was. Pytter had die naar zijn zeggen bij vertrek juist op slot gedaan.

Keuken rond 1800.
Keuken rond 1800.

De wieg staat ergens anders

Stijntje ging direct naar Pytter. Die was buiten nog bezig het paard en de wagen uit te spannen. Hij liep met haar naar binnen. Een wieg die op of voor Stijntjes kist had gestaan, stond nu verder achter in het huis of op de vloer. Het deksel van haar kist zat los. Stijntje opende die en begon haar bezittingen na te kijken.

De kleding en het linnengoed van Stijntje

Stijntje miste uit de kist de volgende spullen:

  • Een witgestreepte rok, onderaan omgezoomd met blauw linnen.
  • Een zwartzijden, groen schort met een rand van witte zijde.
  • Een wit linnen schort.
  • Vier geheel witte halsdoeken; één was middenin met witte kruissteekletters S.G.S. gemerkt.
  • Een zwartzijden doek met roodachtige strepen langs de rand.
  • Een wijde Pruisische halsdoek.
  • Een vrouwenhemd met versiering rondom de armen en hals.
  • Vier witte slaapmutsen.
  • Zes zogenaamde streken, zonder haakwerk.
  • Een snuifdoosje.
  • Twee stukken bonte stof van elk tweeënhalve : één bruinbont met kleine bloemen, het andere met blauwe kleuren.
  • Een klipbeugeltje dat in de kist lag.
Geld rond 1770.
Geld rond 1770.

Ook geld verdwijnt uit de kist

Daarnaast miste Stijntje vijf goudguldens, uit een bakje in de kist vijftien dubbeltjes en een , en uit een ander laadje veertig . Aan de stangen hing eerder een ongemerkt hemd van haar. Ook dat was weg. Twee hemden die ernaast hingen en van haar boer en zijn kinderen waren, waren blijven liggen. Stijntje kon niet zeggen dat er nog meer uit de kist ontbrak en noemde niemand als verdachte.

Een zilveren theelepel valt uit de stof

Pytter verklaarde afzonderlijk dat hij op 3 augustus omstreeks negen uur met Stijntje in de wagen naar het land buiten Garijp was gereden om te wieden. Voor vertrek had hij de huisdeur op slot gedaan. Omstreeks acht uur in de avond kwamen zij terug. Stijntje ging, zoals zij vaker deden, door het venster naar binnen om de deur te openen. De slotplaat aan de binnenkant zat los, waardoor de sleutel de deur niet kon openen.

Terwijl Pytter paard en wagen uitspande, kwam Stijntje bij hem vragen of hij de deur wel op slot had gedaan. Zij had die open gevonden. Dat vond Pytter vreemd, omdat hij haar wel had afgesloten. Zij gingen samen naar binnen. Hij zag dat de wieg die op Stijntjes kist had gestaan nu op de grond stond. Ook zag hij dat de kist los was.

Terwijl Stijntje haar kist bekeek, ging Pytter terug naar buiten om het paard verder af te spannen. In de gang vond hij een stuk bonte stof van Stijntje. Ze raapte het op en vouwde het open. Daaruit viel een zilveren theelepel van Pytter op de grond. Die had op de ochtend van hun vertrek op tafel in de kamer gelegen.

Toen Pytter klaar was met uitspannen, bekeek hij het huis verder. Hij miste niets van zijn eigen bezittingen. Stijntje had intussen haar lijst met verdwenen kleding, stoffen, sierbenodigdheden en geld opgesteld. Geen van beiden kon zeggen wie in het huis was geweest. Beiden legden op 6 augustus 1804 in Bergum hun verklaring af en ondertekenden die afzonderlijk.

Wat is nog zichtbaar?

  • Garijp bestaat nog als dorp.
  • De precieze woning van Pytter Melles is aan de hand van deze verklaringen niet aangewezen.

Andere verklaringen en verhalen

Wilt u reageren?

Stuur ons een reactie

De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare gegevens over de beschreven tijd. Historische scans en kaarten worden afzonderlijk aangeduid.

Kaart van Garijp en omgeving

Verklaringen uit dezelfde zaak en omgeving

Dagelijks leven

Afbeeldingen

Dagelijks leven in Friesland rond 1800.
Dagelijks leven in Friesland rond 1800.
Een woning rond 1800.
Een woning rond 1800.
Dagelijks leven in Friesland rond 1800.
Dagelijks leven in Friesland rond 1800.
Een keuken rond 1800.
Een keuken rond 1800.
Een dienstbode in de keuken rond 1800.
Een dienstbode in de keuken rond 1800.

Verantwoording van de tekst

Sommige woorden, namen, bedragen en dateringen zijn niet goed leesbaar. In het verhaal is waar mogelijk de voorlopige lezing uit de bronbewerking gebruikt. Onduidelijke verbindingswoorden zijn weggelaten; onzekere passages zijn niet aangevuld met verzonnen gebeurtenissen.

    Meer over het dagelijks leven

    Plaatsen in de omgeving in de 19de eeuw

    Bataafse en Franse tijd

    Bronnen

    Gerecht Tietjerksteradeel, informatieboek 5, dossier EA-15-D05, scanbladen 317, 318, 319, 320.

    Verantwoording

    • Stijntje beschreef de verplaatste wieg als verder achter in het huis; Pytter zei dat die op de grond stond.
    • Enkele oude benamingen in de goederenlijst zijn onzeker gelezen, waaronder een deel van de zes streken, het materiaal van het snuifdoosje (mogelijk ijsbeen) en de kleuren van één stuk bont. De herkenbare hoofdgegevens en bedragen zijn behouden.
    • De zilveren theelepel was van Pytter en viel uit het gevonden stuk stof. Hij verklaarde niet dat deze lepel definitief verdwenen was.
    • De naam van de houder waarin de zilveren theelepel lag is onduidelijk gelezen. In de hertaling van Stijntje is een onvolledige grammaticale passage hersteld zonder feiten te wijzigen.

    De tekst is gecontroleerd tegen de bestaande diplomatische transcriptie en moderne bronbewerking. De oorspronkelijke handgeschreven scans zijn bij deze ronde niet opnieuw gelezen.

    Bij het snuifdoosje staat de voorlopige lezing IJsberen, gevolgd door een deels onleesbare beschrijving van achterkant of doorschijnend materiaal. De nadere bewerking van de zes streken is gelezen als Sijnitten, maar niet zeker. De tweede bonte stof heeft onzekere woorden over grond en blauw motief. Het bakje of voorwerp waarin de theelepel op tafel lag is onzeker als huel gelezen. Deze lezingen zijn niet als zekere materiaalnamen ingevuld.