Bergum 1805 - Rinse Oenes ontkent de diefstal van een zilveren oorijzer
1805: Rinse Oenes in verschillende onderzoeken
Een jonge man uit Kuikhorne wordt ondervraagd over een oorijzer, mes, schede en slijpsteen. De overeenkomende vader en herkomst verbinden de verhoren; Rinse ontkent de diefstallen.
Rinse Oenes in verschillende onderzoeken
Dezelfde verdachte: De verhoren noemen Rinse als zoon van Oene Jans uit Kuikhorne en sluiten op elkaar aan op 11, 12 en 13 juni 1805. Het gaat om een oorijzer, een mes met schede en een wetter, een slijpsteen. Rinse ontkent de diefstallen en zegt voorwerpen te hebben gevonden. Sijmke kan de getoonde slijpsteen niet als haar eigendom identificeren. Verband tussen onderzoeken is geen bewijs van schuld.
Wilt u reageren?
De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.
Kaart van de streek
Meer over het dagelijks leven
Plaatsen in de omgeving in de 19de eeuw
Bataafse en Franse tijd
Bronnen
Bergum 1805 - Rinse Oenes ontkent de diefstal van een zilveren oorijzer: verklaringen en bronverwijzingen op de betreffende pagina.
Bergum 1805 - Rinse Oenes over het mes op de Zomerweg en de wetter bij Giekerk: verklaringen en bronverwijzingen op de betreffende pagina.
Rijperkerk 1805 - Beernt Ruurds herkent zijn mes en de versierde schede: verklaringen en bronverwijzingen op de betreffende pagina.
Rijperkerk 1805 - Inbraak terwijl Beernt en Trijntje turf steken: verklaringen en bronverwijzingen op de betreffende pagina.
Giekerk 1805 - Sijmke Meinderts telt haar wetters na: verklaringen en bronverwijzingen op de betreffende pagina.Verantwoording
Deze vergelijking is redactioneel onderzoek op basis van de gepubliceerde verklaringen, transcripties en familiegegevens. Het is geen nieuwe verklaring van een getuige. Een gedeelde naam, plaats of leeftijd bewijst niet zelfstandig een identiteit. Originele handschriften en kerkelijke of burgerlijke registers zijn voor deze vergelijking niet opnieuw gelezen. Een verdenking is geen veroordeling. Verschillen en ontkenningen blijven bij de afzonderlijke verhalen staan.