Janke Andrijs, vrouw van kastelein Abele Wijbrens Keuning te Suameer en in haar 53ste levensjaar, was opgeroepen, beëdigd en ondervraagd. Zij verklaarde dat in de nacht van de 13de op de 14de een koopman bij hen had gelogeerd. Volgens zijn eigen zeggen heette hij Jurjen Koning.

Nadat hij op de ochtend van de 14de even uit bed was geweest, ontdekte zij dat uit het rek in de kamer een zilveren lepel ontbrak. Daar lagen, voordat hij er sliep, die lepel en andere lepels. Zij zei tegen hem dat hij de lepel had gestolen. Eerst ontkende hij dit.

Toen hij de kamer uitging, zag zij de lepel in zijn broek. Zij wees hem daarop. Zij verlangde de lepel terug; die gaf hij haar. Toen zij sprak over de drost, liep hij haastig de deur uit. Zij wist niet waar hij woonde of logeerde. Zij sloot haar verklaring na duidelijke voorlezing en plaatste haar handmerk te Bergum op 20 maart 1808.

Janke Andrijs; P.W.G. Bruining.

Trijntje Abels Keuning, dochter van kastelein Abele Wijbrens Keuning te Suameer, bij hem inwonend en in haar 31ste levensjaar, was opgeroepen, beëdigd en ondervraagd. Zij verklaarde dat de koopman die zich Jurjen Koning noemde, in de nacht van de 13de op de 14de bij hen had gelogeerd.

De volgende dag hoorde zij haar moeder spreken en zag zij hem weglopen Een schoolmeester die bij haar ouders woonde, haalde hem in. Nadat zij hem had verweten dat hij een slechte kerel was, hoorde zij hem zeggen:

‘Wat ik gestolen had, heb ik ook weer teruggegeven.’

Hij vertrok.

Zij wist niet waar hij bleef. Zij sloot haar verklaring na duidelijke voorlezing en ondertekende te Bergum op 20 maart 1808. Trijntje Abels Keuning.

Gerrit Wijbrens, tijdelijk schoolmeester te Suameer en nu inwonend bij kastelein Abele Wijbrens Keuning, 26 jaar oud, was opgeroepen, beëdigd en ondervraagd. Hij verklaarde dat hij op de 14de tussen acht en negen uur 's morgens bij de haard zat en een gesprek hoorde tussen de koopman die zich Jurjen Koning noemde en Janke Andrijs, de vrouw van de kastelein, bij wie de koopman die nacht had gelogeerd.

Kort daarna zei dochter Trijntje tegen de getuige dat de koopman een lepel had gestolen en vroeg hem achter de man aan te gaan. Hij ging hem achterna en bracht hem terug naar het huis van Keuning. Daarna hoorde hij de koopman zeggen:

‘Wat ik gestolen heb, heb ik teruggegeven.’

Meteen daarna vertrok de koopman.

De getuige wist niet waar hij bleef. Hij sloot zijn verklaring na duidelijke voorlezing en ondertekende te Bergum op 20 maart 1808. Gerrit Wiebrens.