In de 18de eeuw werd Grouw een opmerkelijk centrum van uurwerkmakers. De welvaart uit scheepvaart, handel en landbouw zorgde voor klanten die zich een kostbare klok konden veroorloven.
De Grouster klokkenmakerij was geen bedrijf van één familie. Verschillende makers waren actief. Johannes Andriesse (1719-1776) is een van de bekendste, maar ook Tjebbe Birdes, Rinse Durks en later andere makers horen bij deze traditie.
Johannes Andriesse vervaardigde onder meer stoel-, tafel- en staartklokken. Zijn huis aan Halbertsma's Plein 13 draagt de initialen I.A. en A.K., een klokmotief en het jaartal 1764. Daardoor is het verhaal van het ambacht nog letterlijk in het straatbeeld terug te vinden.
Van 1752 tot 1820 werkten drie generaties klokkenmakers in het huis aan het plein. Andere Grouster makers, onder wie Rinse Durks, Sipke Rinses en Douwe Jelles Tasma, laten zien dat er een breder plaatselijk netwerk van uurwerkmakers bestond.
Rond het midden van de 19de eeuw verdween de Grouster klokkenindustrie. Uurwerkmaker Tjalke van der Ploeg laat echter zien hoe technische vakkennis nieuwe toepassingen vond: hij ging zich bezighouden met onder meer brandspuiten en later brandkasten.
Via de waterwegen stond Grouw in verbinding met omliggende dorpen. Ook Irnsum, aan de Boarn en de route richting Leeuwarden, hoorde bij dit netwerk van vervoer, handel en dagelijks verkeer.
Heeft u aanvullende informatie, oude foto's of vragen over deze pagina? Laat het ons weten.
De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.
Grou aan de waterwegen tussen Pikmeer, Prinses Margrietkanaal en de oude dorpsvaarten.