De Gelderse bestuurders proberen het zware geschut van Sneek weg te krijgen; de burgers organiseren ondertussen hun eigen aanhang.

Het plan om de kanonnen uit Sneek te halen

Toen de graaf van Moers en de kanselier merkten dat zij geen soldaten binnen Sneek konden krijgen die hun zouden gehoorzamen, bedachten zij een ander plan: ze wilden het zware geschut uit de stad laten weghalen. Omdat zij het niet op eigen gezag durfden te doen, gingen zij via de Gelderse burgemeesters.

De kanselier vertelde hun dat hertog Karel van Gelre de graaf had bevolen met al zijn macht Steenwijk te belegeren. De graaf moest met alle manschappen uit het land voor de stad komen. Zo moesten de Bourgondische aanvallen vanuit Steenwijk op Friesland worden tegengehouden.

Volgens het verzoek van de hertog moest Sneek drie grote kanonnen voor het beleg uitlenen:

• Noetslange
• Veltslange
• Halve kartouw

De hertog zou de stad voor deze dienst belonen en haar hulp vergoeden.

De zesendertig gekozen vertegenwoordigers weigeren

De burgemeesters durfden niet zonder toestemming van de zesendertig gekozen vertegenwoordigers van de stad beslissen. Zij legden het verzoek voor. Daarbij zeiden zij dat de hertog Steenwijk zo krachtig wilde belegeren dat de stad niet lang zou kunnen standhouden.

De zesendertig weigerden het geschut af te staan. Sneek lag zelf dicht bij vijandelijk gebied en kon zijn kanonnen niet missen. Ze antwoordden dat de hertog beter geschut uit Zutphen kon laten halen. Daar waren volgens hen betere voorraden aanwezig.

De armen uit de stad lokken

Toen ook dit plan mislukte, zochten de graaf van Moers en de kanselier een manier om de arme Snekers uit de stad te krijgen. Dan zouden zij tegenover de andere burgers, die hun tegenstanders waren, gemakkelijker hun zin kunnen doordrijven.

Rond Pasen zou de graaf brieven in Sneek laten verspreiden. Wie met Harmen van der Hall naar het huis Altena wilde varen, moest zich bij de graaf in Sloten melden. Iedereen die meeging, zou daar meteen twee gouden guldens ontvangen.

Honderd gouden guldens voor Hein Doeskis

De rijke burgers hoorden van dit plan. Zij hadden zich al lange tijd tegen het slechte optreden van de Geldersen verzet en het welzijn van de stad nagestreefd. Ze besloten nu zelf te handelen en gaven schipper Hein Doeskis honderd gouden guldens.

Hein moest trouw blijven en met het geld de arme burgers onderhouden. Zij zouden met hem naar zee varen en zo spoedig mogelijk een aanslag voorbereiden. De rijke burgers zouden met een groep burgers op zijn teken wachten en hem te hulp komen.