Oenkerk in de 18de eeuwOp 11 februari 1777 troffen eigenaren van een kooi onder Rijperkerk vier mannen aan bij het afsnijden van wilgentakken. Drie eigenaren uit Oenkerk legden een verklaring af.
De vier beschuldigden werden ieder afzonderlijk ondervraagd. Zij zeiden onderweg een onbekende om toestemming te hebben gevraagd. Het Hof beval de volgende dag hun overbrenging naar het Blokhuis in Leeuwarden.

Sijmen Popkes is veenbaas, woont onder Oenkerk en is in zijn 56e levensjaar. Een veenbaas organiseerde het werk in de turfwinning. Hij wordt opgeroepen, beëdigd en ondervraagd.
Samen met Sjoerd Wijttes, Jan Eijters en Eijtter Arkes was hij eigenaar van een kooi onder Rijperkerk, met de bomen en beplanting daarop. Van tijd tot tijd hadden zij vastgesteld dat buiten hun weten de beplanting in en om de kooi aanzienlijk werd vernield, afgehakt en afgesneden. Sijmen wist niet wie dat deed.
Deze ochtend hoorde hij dat er opnieuw vier personen in de kooi waren. Hij reed er met de mede-eigenaren heen. Zij troffen vier personen aan die wilde wilg en waterwilg afsneden. Er waren al verscheidene bossen afgesneden. Sijmen kon hun namen niet noemen.
De personen wilden weglopen. De eigenaren beletten dat en lichtten de dorpsrechter van Rijperkerk in. Die kwam er ook heen. Toen bekenden de personen de daad.
Over de overbrenging verklaarde Sijmen:
Fragment uit de verklaring: Wij te Zaamen
In modern Nederlands: Wij hebben de vier samen meegenomen naar het rechthuis in Bergum en hebben het gerecht ingelicht. Het gerecht nam de vier een bekentenis af. Sijmen wist verder niets. Na voorlezing ondertekende hij zijn verklaring eigenhandig. Bergum, 11 februari 1777.
Jan Eijters is veenbaas te Oenkerk en ongeveer negenendertig jaar oud. Hij wordt opgeroepen, en ondervraagd. Met Sijmen Popkes, Eijtter Arkes en Sjoerd Wijttes was hij eigenaar van de kooi met bomen en beplanting onder Rijperkerk.
Van tijd tot tijd was zonder hun toestemming de beplanting in en om de kooi aanzienlijk vernield, afgehakt en afgesneden. Zij hadden de daders niet kunnen ontdekken. Deze ochtend hoorde Jan dat vier personen in de kooi wilgen afsneden. Met zijn mede-eigenaren trof hij de vier aan. Hij kende hun namen niet. Bij hun aankomst sloegen de personen op de vlucht, maar de eigenaren onderschepten hen.
De vier bekenden dat zij enige bossen takken hadden afgesneden. Jan lichtte de dorpsrechter van Rijperkerk in. Die kwam ook. In zijn aanwezigheid bekenden de personen dat zij zonder toestemming van de eigenaren waterwilg en andere wilgen hadden afgesneden.
Op bevel van de dorpsrechter moest het gerecht worden ingelicht en moesten de vier mee naar Bergum. Daar liet het gerecht hun een bekentenis afnemen. Jan kon verder niets zeggen. Na voorlezing sloot Jan zijn verklaring af en ondertekende hij die eigenhandig. Bergum, 11 februari 1777.
Eijtter Arkes is veenbaas te Oenkerk en naar zijn beste weten in zijn 37e levensjaar. Hij wordt opgeroepen, en ondervraagd. Hij was mede-eigenaar van de kooi onder Rijperkerk.
Van tijd tot tijd werden wilgen en ander hout zonder hun toestemming afgesneden en vernield. Zij hadden de daders niet op heterdaad kunnen betrappen. Deze ochtend hoorde hij dat opnieuw vier personen in de kooi waterwilg en andere wilgen afsneden.
De eigenaren reden erheen. Zij zagen vier personen uit de kooi komen. De personen wilden vluchten, maar de eigenaren beletten dat. Daarna gingen zij ook de kooi in.
De vier bekenden daar meteen dat zij verscheidene bossen uit de kooi hadden afgesneden zonder toestemming. Zij deden dat later opnieuw in aanwezigheid van de dorpsrechter van Rijperkerk. De eigenaren namen hen mee naar Bergum en lichtten het gerecht in. Dat nam hun eveneens een bekentenis af.
Eijtter kon verder niets zeggen en sloot zijn verklaring na voorlezing af. Bergum, 11 februari 1777.
Jan Alles woont op Kollumerzwaag Westeinde en is in zijn 25e levensjaar. Hij wordt vastgehouden. Zijn verklaring wordt opgenomen. Deze ochtend was hij met Folkert Wybes, Willem Jans en Tjipke Jans op pad gegaan om waterwilg te zoeken. Zij wilden die gebruiken voor het binden van 'Sand Schrobbers'.
Onderweg ontmoetten zij een onbekende persoon. Zij vroegen hem of zij waterwilg mochten afsnijden. Hij antwoordde 'Ja'. Zij kwamen bij een oude kooi onder Rijperkerk en sneden er wilgen af.
Toen kwamen vier personen, die zeiden dat het hun veld was en dat zij het afsnijden niet wilden toestaan. In modern Nederlands luidt dat deel van Jans verklaring:
Wij gingen door, zonder de bedoeling iemand te benadelen.
Jan werd gedwongen mee te gaan naar Bergum. Daar nam het gerecht hem een bekentenis af.
Hij wist verder niets. Na voorlezing sloot hij zijn verklaring af en zette hij zijn eigen kruismerk. Bergum, 11 februari 1777.

Folkert Wybes woont onder Kollumerzwaag Westeinde en is naar zijn beste weten 31 a 32 jaar oud. Hij wordt vastgehouden, ondervraagd en geconfronteerd met de afgelegde verklaringen. Deze ochtend was hij met Jan Alles, Willem Jans en Tjipke Jans op pad gegaan om waterwilgen af te snijden.
Bij de kooi ontmoetten zij een onbekende persoon. Zij vroegen of zij waterwilg mochten afsnijden. Die persoon antwoordde 'Ja'. Zij gingen aan het werk en sneden enige waterwilgen af.
Intussen kwamen twee personen bij hen. Die zeiden dat het hun bos was en dat zij niet wilden toestaan dat zonder hun toestemming waterwilg werd afgesneden. De dorpsrechter van Rijperkerk werd erbij gehaald en zij gingen mee naar Bergum. Daar nam het gerecht van Tietjerksteradeel Folkert een bekentenis af.
Hij verklaarde:
Hij had niet de bedoeling iemand te benadelen. Het ging hem om waterwilg voor het binden van 'Sand Schrobbers'. Hij kon verder niets zeggen. Na voorlezing sloot hij zijn verklaring af en ondertekende hij die met zijn eigen kruismerk. Bergum, 11 februari 1777.
Tjipke Jans woont bij zijn vader Jan Tjipkes op Kollumerzwaag Westeinde en is in zijn 17e levensjaar. Hij wordt ondervraagd en geconfronteerd met de verklaringen. Deze ochtend was hij met de andere vastgehouden personen op pad gegaan om waterwilgen te zoeken voor het binden van 'Sand Schrobbers'.
Bij de kooi reed een onbekende persoon langs. Zij vroegen of zij er waterwilg mochten afsnijden. Die persoon antwoordde 'Ja'. Zij gingen erheen en sneden wilgen af, die volgens Tjipke weinig waard waren.
Intussen kwamen vier personen bij hen. Zij zeiden dat het hun veld was en wilden het afsnijden niet toestaan. Tjipke ging mee naar Bergum:
Fragment uit de verklaring: met Oogmerk om te accorderen en de Schade die er Zeer Klein Was te Vergoeden
In modern Nederlands: Met de bedoeling een overeenkomst te sluiten en de schade, die volgens hem heel klein was, te vergoeden.
Hij kon verder niets zeggen. Na voorlezing sloot hij zijn verklaring af en tekende hij met zijn eigen merk. Bergum, 11 februari 1777.
Willem Jans woont op Kollumerzwaag Westeinde en is in zijn 16e levensjaar. Hij wordt ondervraagd en geconfronteerd met de verklaringen. Deze ochtend was hij met de andere vastgehouden personen op pad gegaan om waterwilgen te zoeken voor het binden van 'Sand Schrobbers'.
Bij de kooi ontmoetten zij een onbekende persoon. Zij vroegen of zij er waterwilg mochten afsnijden. Hij antwoordde 'Ja'. Zij gingen aan het werk en sneden enige waterwilgen af.
Intussen werden zij volgens Willem overvallen door vier personen. Die zeiden dat het hun bos was en dat zij het afsnijden niet wilden toestaan. De dorpsrechter van Rijperkerk kwam erbij. Zij gingen naar Bergum, waar het gerecht Willem een bekentenis afnam.
Hij verklaarde dat hij niet de bedoeling had gehad iemand te benadelen. Hij had alleen met toestemming van een eigenaar waterwilg willen afsnijden. Hij wist verder niets. Na voorlezing sloot hij zijn verklaring af en ondertekende hij die met zijn eigen kruismerk. Bergum, 11 februari 1777.
De brief:
Vaste, lieve, bijzondere.
Hof van Friesland (in modern Nederlands):
Na onderzoek van uw brief en de meegestuurde verklaringen en bekentenissen, afgenomen ten bezware van Jan Alles, Folkert Wybes, Willem Jans en Tjipke Jans, die nu allen bij u worden vastgehouden wegens de gepleegde diefstal, hebben wij besloten u te verzoeken en te bevelen de vier genoemde vastgehouden personen door de dienaren van uw gerecht naar het gedemolieerde Blokhuis te laten overbrengen.
De bestemming in het bevel:
Fragment uit de verklaring: gedemolieerde Blokhuis
Hof van Friesland (in modern Nederlands):
Hierop vertrouwend bevelen wij u aan in Gods heilige bescherming en blijven wij:
Vaste, lieve, bijzondere, uw goede vrienden, de raden van het Hof van Friesland.
Leeuwarden, 12 februari 1777. Op bevel van het Hof. De afgeschreven ondertekening eindigt met het jaartal 1777 en een haal.
Heeft u aanvullende informatie, oude foto's of vragen over deze pagina? Laat het ons weten.
De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.





Sommige woorden, namen, bedragen en dateringen zijn niet goed leesbaar. In het verhaal is waar mogelijk de voorlopige lezing uit de bronbewerking gebruikt. Onduidelijke verbindingswoorden zijn weggelaten; onzekere passages zijn niet aangevuld met verzonnen gebeurtenissen.
Informatieboek 3, C9, IB3-D65, bladen 204-214. Drie eigenaarverklaringen IB3-V161-V163, vier verhoren IB3-V164-V167 en Hofmissive IB3-S4 zijn afzonderlijk verwerkt.
De kooi heet voorlopig Sulke of Salke. De locatie en de betekenis van 'Sand Schrobbers' zijn niet precies vastgesteld. 'Kooi' is daarom niet zonder nadere controle uitgewerkt tot een bepaalde eendenkooi. De naam Folkert Wybes is in de scans bevestigd.
Folkert noemt twee aankomende personen; de andere verhoorden noemen er vier. Eigenaren zeggen dat er zonder hun toestemming werd gesneden. De beschuldigden zeggen toestemming van een onbekende te hebben gekregen. Zijn bevoegdheid is niet vastgesteld. Willem noemt hun komst een overval; er is geen extra geweld bij bedacht.
De Hofbrief noemt 'gedemolieerde Blokhuis'; die woordkeuze is behouden en niet vervangen door 'geprivilegieerde', zoals in de andere Hofbrief. Het bevel bewijst geen uitgevoerde overbrenging of eindvonnis. De gecorrigeerde naam-, plaats- en inhoudslezingen zijn aan de originele scans getoetst. Onzekere passages zijn niet aangevuld.
V161-V163: de vicerechter van Tietjerksteradeel nam de verklaringen op verzoek van de fiscaal op. Zijn naam is voorlopig gelezen als Wijbren Rinsonides. Het ambtelijke slot noemt de vicerechter en de secretaris op 11 februari 1777; de ondertekeningen zijn gelezen als H. V. Sminia en Rinsonides, de eerste onzeker. Bij V164 is de formulering ondervraagd doorgestreept en de toevoeging geconfronteerd onzeker; alleen de bewaring en het opnemen van zijn verklaring zijn vermeld. V165-V167 noemen wel verhoor en confrontatie. S4 is van 12 februari 1777. De lezing gedemolieerde Blokhuis is letterlijk behouden; de naam in de ondertekening W. K. Terwerda is onzeker en niet tot een zekere volledige persoonsnaam gemaakt.
Bij Tjipke is het zinsverband van opgebonden onduidelijk. Dit is niet uitgelegd als het vastbinden van een persoon of van takken. De onzekere formulering over Willems reden om naar het gerecht te gaan is niet ingevuld. De onbekende persoon die toestemming zei te geven is niet als eigenaar aangewezen. De uiteenlopende aantallen aankomende personen in de verklaringen blijven behouden.