In het jaar 1520
De monnik Worp van Thabor vertelt over de dood en de daden van Grote Pier.

Grote Pier sterft in Sneek

Op 28 oktober, 1520, is Grote Pier in Sneek in vrede gestorven.

Deze Pier had veel moedige daden verricht op het land, maar meer nog op het water tegen de Hollanders, zijn vijanden. Ook had hij kooplieden, die naar Holland voeren, grote schade berokkend op zee, maar niet altijd met recht en rede.

Wat Pier op zee met zijn schepen nam, werd op het land direct door de Gelderse stadhouder als zijn oorlogsbuit erkend. De stadhouder van Gelre verdeelde en deelde de buit. Voor Pier bleef er weinig over. Want hij zocht voor zichzelf geen geld of goederen. Hij wilde alleen maar zijn vijanden schade berokkenen.

Hij zocht niets anders dan hulp en bijstand van de hertog van Gelre om Friesland te bevrijden van alle vijanden, vreemde heersers, belastingen, accijnzen en andere lasten die door de Saksen waren opgelegd. Hij wilde voor Friesland weer de oude privileges en vrijheden terug. Maar toen hij naderhand zag dat de Geldersen niet van plan waren de Friezen hun oude rechten te laten behouden, stopte hij met zijn strijd.

Het verhaal van Grutte Pier

De kroniek van Worp van Thabor

Deze tekst is gebaseerd op het vijfde boek van monnik, kroniekschrijver en tijdgenoot Worp van Thabor. Het boek beslaat de geschiedenis van Friesland van 1499 tot 1523.

Dit is de periode onder het bewind van de Saksische Hertogen en daarna het conflict tussen een groot deel van Friesland, Gelre en de keizer Karel V van Spanje.

Het boek van Worp van Thabor (in modern Nederlands).