Karel van Gelre belooft de belegerde inwoners van Bolsward te helpen, terwijl een keizerlijk leger in de zomer van 1523 door de Friese Wouden trekt en dorpen tot gehoorzaamheid dwingt.

Bolsward krijgt een antwoord van de hertog

Karel antwoordde dat hij Bolsward met al zijn macht zou ontzetten, als de burgers de stad tot Sint-Jacob konden behouden. Hij voegde daaraan toe dat hij dit zou doen voor zover hij een dapper vorst was. Sint-Jacob viel op 25 juli.

Het leger trekt voorbij Dokkum

Jan van Wassenaer, stadhouder George Schenck en de heer van Castre kwamen met hun troepen naar Klaarkamp. Omdat Dokkum goed versterkt was en een grote bezetting had, kozen zij nog niet voor een aanval. Zij maakten eerst een strooptocht langs Dokkum en trokken via Bergum naar de Friese Wouden.

De bevelhebbers eisten dat de bewoners de keizer trouw zouden zweren. Wie niet wilde zweren, werd met brandstichting bedreigd. Ook graaf van Moers, die met soldaten in Sloten lag, schreef de bewoners dat zij de hertog van Gelre niet mochten verlaten. Vanuit Steenwijk ontvingen de inwoners van Stellingwerf soortgelijke bevelen van de Geldersen.

Brand in dorpen en bij de Joure

De keizerlijke soldaten staken verschillende plaatsen in brand omdat hun inwoners de eed weigerden of die uit angst voor de Geldersen niet durfden af te leggen. Het ging om:

• Aenwirdt.
• Oldehaskehoerne en Westermeer.
• De Joure en plaatsen in Schoterland.

De dorpelingen konden niet rekenen op bescherming tegen de Geldersen, ook wanneer zij de keizer gehoorzaamden. Het keizerlijke leger kwam op 30 juli de Wouden binnen en bleef daar tot 5 augustus.

Oldeberkoop en de andere grietenijen

De soldaten trokken verder naar Stellingwerf en sloegen hun kamp op bij Oldeberkoop. Ook daar lieten zij de bewoners een eed aan Karel V afleggen.

Daarna lieten de bevelhebbers berichten sturen naar Opsterland, Smallingerland en de overige delen van de Zevenwouden waar zij nog niet waren geweest. De bewoners moesten naar het legerkamp komen om trouw aan de keizer te beloven. Zij deden dat om aan brandstichting te ontkomen.

Terwijl het keizerlijke leger met 3.000 soldaten in de Wouden verbleef, riepen de Groningers hun Ommelanden op. Op 2 augustus trokken zij naar Roden en de grenzen van hun land. Zij brachten ongeveer 8.000 burgers, boeren, ruiters en soldaten bijeen. Zij durfden niet verder op de vijand af te gaan.

De keizerlijke bevelhebbers braken hun kamp bij Oldeberkoop op, verdeelden het leger in twee groepen en naderden de Groningers van opzij en van achteren. Zij hadden hun tegenstanders kunnen verrassen als de Groningse ruiters de aanval niet tijdig hadden opgemerkt. Die boden met hun vuurwapens zo lang tegenstand dat de Groningers naar de stad konden terugkeren. Dat gebeurde op 6 augustus.