Toen en Toen ..
Zoeken Het verhaal van Friesland

Bergum 1764: een zwarte ruin op de markt teruggevonden

Alle verhalen en verklaringen uit Bergum

Gerrijt Klaases kocht op de Bergumer markt een zwarte ruin voor 28 . Kort daarna kwamen twee mannen uit Groningen die het paard herkenden en terugeisten.

Boerenerf rond 1715.

Boerenerf rond 1715.

Gerrijt Klaases

Gerrijt Klaases, koopman te Stapert in Overijssel, ongeveer vijfentwintig jaar oud, werd opgeroepen, beëdigd en ondervraagd. Hij getuigde dat hij die dag hier op de markt een zwarte zesjarige ruin had gekocht, met wat wit bij de schoft. Hij kende de verkoper niet. Deze had gezegd dat hij Anne Sipkes heette en te Oudehove in Groningen woonde. Gerrijt betaalde meteen de koopprijs van achtentwintig .

Kort na de koop kwamen twee personen uit Groningen. Zij zeiden dat het paard eigendom van Pijtter Cornelis was en eisten het terug. Gerrijt wist verder niets over de zaak. Na voorlezing sloot hij zijn verklaring en zette zijn eigen merk. Bergum, 17 september 1764.

Kornelis Engberts

Kornelis Engberts, inwonende dienstknecht bij Beerentje Rickers, weduwe van Pijtter Cornelis op de Ham onder Aduwart in Groningen, was in zijn vierendertigste levensjaar. Hij werd opgeroepen, beëdigd en ondervraagd. Hij getuigde dat die ochtend uit het land van zijn werkgeefster een zwarte zesjarige ruin vermist bleek. Het paard had wat wit aan weerszijden van de schoft en een spat, een aandoening van het spronggewricht, aan het rechterbeen.

Hij reisde met Jan Arjens meteen naar Bergum. Daar vonden zij het paard op de markt. Volgens wat werd gezegd had Anne Sipkes van Oudehoof het voor achtentwintig carolusguldens aan koopman Gerrijt Klaases te Stapert verkocht. Kornelis wist zeer goed dat de ruin aan zijn werkgeefster toebehoorde en eiste het daarom terug. Anne Sipkes bracht het paard op bevel van het gerecht naar het gerechtshuis.

Kornelis wist verder niets over de zaak. Na voorlezing sloot hij de verklaring en ondertekende met zijn naam. Bergum, 17 september 1764.

Landschap rond 1715.

Landschap rond 1715.

Jan Arjens

Jan Arjens, ongehuwd en woonachtig onder Oudehoof in Groningen, was in zijn zesendertigste levensjaar. Hij werd opgeroepen, beëdigd en ondervraagd. Hij getuigde dat hij die ochtend met Cornelis Engberts, knecht bij Beerentje Rickers, weduwe van Pijtter Cornelis op de Ham onder Aduwart, naar Bergum was gereden om de zesjarige ruin te zoeken die die ochtend uit het land van de weduwe vermist bleek.

Zij vonden het paard op de markt te Bergum. Anne Sipkes van Oudehoof zou het voor achtentwintig carolusguldens aan koopman Gerrijt Klaases te Stapert hebben verkocht. Jan kende het paard zeer goed. Hij herkende het aan het wit aan beide kanten van de schoft en aan de spat aan het rechterbeen. Hij durfde met zekerheid te zeggen dat het paard aan de weduwe toebehoorde. Daarom eiste hij het samen met Cornelis Engberts terug. Het gerecht bracht het paard naar het gerechtshuis.

Jan wist verder niets over de zaak. Hij sloot zijn verklaring na voorlezing en ondertekende met zijn naam.

Jan Arjens was enigszins verwant aan de weduwe van Pijtter Cornelis. Zijn verklaring werd te Bergum op 17 september 1764 gesloten en ondertekend.

Plaatsen en verwante verhalen

Bergum 1765: haver en rogge aan de Zomerweg

Bergum 1766: Gerrijt Sijmens, een slijpsteen en oud ijzer

Andere zaken op dezelfde locatie

Wilt u reageren?

Stuur ons een reactie

Heeft u aanvullende informatie, oude foto's of vragen over deze pagina? Laat het ons weten.

De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.

Kaart van Bergum

Plaatsgeschiedenis

Archiefverwijzingen

Dagelijks leven

Boerenerf rond 1715.

Boerenerf rond 1715.

Zuivelbereiding rond 1715.

Zuivelbereiding rond 1715.

Woning rond 1750.

Woning rond 1750.

Bedstede rond 1750.

Bedstede rond 1750.

Keuken rond 1750.

Keuken rond 1750.

Meer over het dagelijks leven

Plaatsen in de omgeving in de 18de eeuw

Verantwoording

Tietjerksteradeel informatieboek 2, IB2-086. De beschikbare verklaringen en brieven zijn afzonderlijk gevolgd. Enkele woorden en namen blijven onzeker; leeshiaten zijn met ... aangeduid.