Oene Hendriks, arbeider in Witveen onder Oostermeer, is in zijn 35ste levensjaar. Hij werd opgeroepen, beëdigd en ondervraagd. Tussen 20 en 23 maart is van Oene een korf met bijen gestolen. De voorzijde was rood geverfd; ook witte olieverf wordt genoemd. De korf stond voor de gevel van zijn huis.

Op 23 maart om zes uur 's morgens ontdekte hij de diefstal. Hij kon niet zeggen wie de dader was. Hij zag alleen voetsporen van een grotere en een kleinere man, van zijn huis richting De Griijpe tot aan het district Achtkarspelen. Verder kon hij het spoor niet volgen. Hij sloot na voorlezing en tekende te Bergum op 23 maart 1809: oene hendriks.

Oene Hendriks, arbeider in Witveen onder Oostermeer, is in zijn 35ste levensjaar. Op de morgen van 25 maart hoorde hij bericht over kluitschipper Minze Durks, bijgenaamd Minze Polle. Hij verdacht hem in verband met de op 23 maart gemelde vermissing van de bijenkorf. Oene gaf meteen bericht aan de baljuw.

Minze kwam met zijn schip over het Bergumermeer naar Bergum en was al dichtbij. De baljuw zond de secretaris naar Bergumerdam. Die hield het schip aan en doorzocht het. Hij vond ongeveer veertig grote bossen bezemrijs. Oene had ook gehoord dat vanaf het schip, toen het dichter bij Bergumerdam kwam, iets in het water was gegooid.

Volgens het verdere relaas zei een van Minzes jongens iets met 'de duivel de aardappels halen mag', in het vooronder sprong en iets in het water gooide. Achter het schip verscheen een bodem met was die eerder niet was gezien. Oene was zelf aanwezig bij de doorzoeking door de secretaris en zag de heide en de bossen bezemrijs.

Hij sloot na voorlezing en tekende te Bergum op 25 maart 1809: oene hendriks.

Minze Durks, in de wandeling Minze Polle, schuitschipper in Rottevalle onder Noorder-Drachten, is in zijn 73ste levensjaar. Hij zit vast. Zijn kluitschip ligt bij de dam te Bergum en is daar aangehouden. Het schip was ook van Syger Pot in Rottevalle. Het is beladen met heide en ruim veertig bossen bezemrijs.

Hij zegt die heide achter Rottevalle te hebben afgesneden in een veld bij de Blauwe Dobbe. Het bezemrijs kwam uit een bos bij die dobbe, eigendom van Haarsma, baljuw van het zesde district. Haarsma had hem daarvoor toestemming gegeven, onder de afspraak dat Haarsma één van elke drie bossen rijshout zou krijgen en Minze twee.

Minze verklaart niets te weten van de bodem met was die achter zijn schip bij de dam in het water is gevonden. Hij had die nooit eerder gezien dan nu, toen die hem werd getoond. Hij sloot na voorlezing en zette zijn eigen kruismerk te Bergum op 25 maart 1809, gewaarmerkt door P.W.G.

Bruining.

Durk Minzes, schippersknecht bij zijn vader Minze Durks in Rottevalle onder Noorder-Drachten, is in zijn 22ste levensjaar en zit vast. Hij verklaart dat hij met zijn vader in een kluitschip bij de dam te Bergum ligt en dat zij daar zijn aangehouden. Het schip is beladen met heide en ruim veertig bossen bezemrijs.

Volgens hem komt die heide uit een veld achter Rottevalle bij de Blauwe Dobbe, eigendom van Haarsma, baljuw van het zesde district. Zij sneden deels met sikkels en deels op een andere wijze. Een tweede gewas kwam uit een bos bij dezelfde dobbe, ook van Haarsma. Haarsma had hen daarvoor toestemming gegeven met de afspraak dat hij één van elke drie bossen zou krijgen en zij twee.

Dirk zegt niets te weten van het bodem met was dat achter hun schip bij de dam in het water is gevonden. Hij had het nooit eerder gezien dan nu, toen het hem werd getoond. Hij wist verder niets en sloot na voorlezing met zijn eigen kruismerk te Bergum op 25 maart 1809. Het merk van Durk Minzes is gewaarmerkt door P.W.G.

Bruining.

Jan Minzes, schippersknecht bij zijn vader Minze Durks in Rottevalle onder Noorder-Drachten, schat zijn leeftijd tussen vijftien en twintig jaar. Hij zit vast. Hij verklaart dat hij met zijn vader in een schuitje bij de dam te Bergum ligt en daar samen met hem is aangehouden. Het schip is beladen met heide en bossen bezemrijs.

Zij hadden die heide volgens hem achter Rottevalle afgesneden uit een. veld bij de Blauwe Dobbe. Hij weet niet van wie die heide is. Het andere gewas, nader aangeduid als rijshout, kwam uit een bos dicht bij de dobbe van Haarsma, baljuw van het zesde district. Die had hen toestemming gegeven het rijshout af te snijden, onder de afspraak dat hij één van elke drie bossen zou krijgen en zij twee.

Jan verklaart het getoonde bodem met was niet te kennen. Hij weet zelfs niet wat het is of hoe het heet, en evenmin dat het uit hun schip is gegooid of aan boord is geweest. Hij sloot na voorlezing en zette zijn eigen kruismerk te Bergum op 25 maart 1809. Dat is gewaarmerkt door P.W.G.

Bruining.