Harlingen groeide uit tot de belangrijkste zeehaven van Friesland. De zee bepaalde het werk, de risico's en het tempo van de stad. Schippers, vissers, sjouwers, timmerlieden, kooplieden, militairen, vluchtelingen en reizigers kwamen elkaar rond de havens tegen.
De stad werd in 1543 en 1565 uitgebreid. In 1568 landden grote aantallen soldaten. Vanaf 1579 kwamen nieuwe vestingwerken en breidde Harlingen opnieuw uit, mede door de komst van Vlaamse doopsgezinden. In 1597 werd de Zuiderhaven gegraven.

In 1644–1645 verhuisde de Friese Admiraliteit naar Harlingen. Vanaf 1646 bracht de trekschuit reizigers via Franeker naar Leeuwarden. Willem Frederik beschreef zijn eigen reizen door de stad en in 1661 liet ook een reiziger een concrete indruk van het veerschip naar Amsterdam na.
In 1705 legde het stadsbestuur zelfs vast welke herkenbare kleding ondersteunde mannen en vrouwen moesten dragen. De Admiraliteit bleef daarnaast een grote werkgever. In januari 1771 verwoestte brand het Admiraliteitshuis en vrijwel het hele archief. In 1788 schreven weesjongens zelf een klacht over eten, dronkenschap en mishandeling in het stadsweeshuis.

De jonge zeeman Jorrit Douwes legde tussen 1820 en 1830 zijn reizen vast. In december 1844 raakten elf Harlinger zeelieden tijdens een reddingsvaart met een ijsboot dagenlang op het bevroren Wad vast. De stad brak haar oude vesting gedeeltelijk open, kende in 1847 een aardappeloproer en kreeg in 1863 een spoorlijn naar Leeuwarden.
Heeft u aanvullende informatie, oude foto's of vragen over deze pagina? Laat het ons weten.
De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.
Het huidige Harlingen.