In de 17de eeuw groeide Leeuwarden uit tot een druk bestuurs-, markt- en verzorgingscentrum. Rond 1580 woonden er ongeveer 7.000 mensen; omstreeks 1650 was dat aantal ongeveer verdubbeld. De stad trok ambtenaren, handelaars, ambachtslieden, dienstboden, studenten op doorreis en leden van de Friese elite.

De grachten waren verkeersaders. Turf, graan, vlees, groente, zuivel en andere goederen kwamen per schip de stad binnen. Op en rond de Brol, Nieuwestad, Voorstreek en Waag werd gehandeld. Voor veel inwoners waren markt, kade en werkplaats belangrijker dan grote politieke gebeurtenissen.
De aanwezigheid van de Friese stadhouders gaf Leeuwarden een bijzondere positie. Het hof aan het Hofplein trok hovelingen, leveranciers, personeel en bezoekers. Adellijke families verbleven een deel van het jaar in de stad, vooral wanneer de Friese Landdag werd gehouden.
In 1618 verhuisde het stadsbestuur naar een stadhuis tegenover het stadhouderlijk hof. Bestuur, rechtspraak en hofleven lagen daarmee opvallend dicht bij elkaar in de binnenstad.
De verdediging van Leeuwarden werd verder gemoderniseerd. Rond 1620 kreeg de stad een ring van bastions. Wie de stad binnenkwam passeerde poorten, bruggen en wachters. Buiten de wallen lagen tuinen, weilanden, waterwegen en wegen naar de omliggende dorpen.
In 1654 besloten de Staten van Friesland opnieuw een tucht- en werkhuis in Leeuwarden op te richten. Het nieuwe gebouw achter het oude Blokhuis was in 1661 gereed. Gevangenen werden er niet alleen opgesloten; arbeid was onderdeel van het strafregime.
Het gesticht kende onrust. Er waren ontsnappingspogingen en in 1667 werd brandstichting ontdekt voordat een grote ramp ontstond.
Ook in de 17de eeuw bleef godsdienst een onderdeel van het dagelijks leven en van de stedelijke regels. Toen lutheranen rond 1680 een huis tot kerkruimte wilden verbouwen, liet het stadsbestuur dit afbreken. Een jaar later kregen lutheranen in Friesland formeel meer vrijheid voor hun godsdienstoefening.
In de 17de eeuw trok Leeuwarden bestuurders, hovelingen, ambachtslieden, marktkooplui en schippers aan. De stad was tegelijk een hofstad, marktstad en garnizoensplaats.
Stadhouder Willem Frederik gebruikte Leeuwarden als uitvalsbasis voor reizen door Friesland. Zijn dagboek noemt winterse tochten per slee, wagen en te voet.
Op 1 juni 1664 vertrokken Jarich van Ockinga uit Leeuwarden en Tinco van Andringa voor een reis naar Frankrijk. Hun reisnotities beschrijven de eerste etappe via Bolsward, Workum en Stavoren en later hun bezoeken aan Antwerpen en Brussel.
Leeuwarden door de ogen van bewoners en bezoekers
In 1657 werd advocaat Henricus Neuhusius zelf voor het Hof gedaagd. Zijn proces ging onder meer over een spotdicht. Het vonnis tegen Henricus Neuhusius in 1657 is afzonderlijk te lezen.
In mei 1683 vertrok een onbekende Friese reiziger vanuit Leeuwarden via Harlingen naar Holland en Engeland. Zijn reisjournaal van 1683 met de overnachting aan de haven beschrijft de reis per schip, schuit en wagen.
Heeft u aanvullende informatie, oude foto's of vragen over deze pagina? Laat het ons weten.
De meeste afbeeldingen op deze pagina zijn illustratieve historische reconstructies, gemaakt op basis van beschikbare historische informatie.

Monumenten in Nederland. Fryslân: historie